اُفوِّضُ أمری إلَی الله إنّ الله بصیرٌ بالعباد

امام صادق علیه السلام فرمود: در شگفتم از کسی که از چهار چیز در هراس است، چگونه به چهار چیز پناه نمی‏برد:

1. در شگفتم از کسی می‏ترسد، چگونه به سخن خدا

«حسبنا الله و نعم الوکیل» پناه نمی‏برد؟! زیرا من از خدای بزرگ

شنیده‏ام که در پی آن می‏فرماید:

«پس با نعمت و بخششی از جانب خدا، بازگشتند در حالی که هیچ گزندی

به آنان نرسیده بود.» (آل عمران ایه 171)

 

2. و در شگفتم از کسی که اندوهگین است چگونه به سخن خدای بزرگ

 «لا إله إلّا أنت سبحانَک إنّی کُنتُ مِنَ الظّالِمین» پناه نمی‏برد؟!

 زیرا من از خدای بزرگ شنیده‏ام که در پی آن می‏فرماید: «پس خواسته‏ی او

را پذیرفتم و او را از اندوه رهانیدیم و مؤمنان را این‏گونه رهایی

می‏بخشیم.» (سوره انبیاء آیه 88)

 

3. و در شگفتم از کسی که با او مکر و نیرنگ شده است، چگونه به این

سخن خداوند «و اُفوِّضُ أمری إلَی الله إنّ الله بصیرٌ بالعباد» پناه

نمی‏جوید؟! زیرا از خدای بزرگ شنیده‏ام که در پی آن می‏فرماید: «پس

خداوند او را از بدی‏های نیرنگشان نگاه داشت.» (سوره غافر آیه 44)

 

4. و در شگفتم از کسی که خواهان دنیا و زینت‏های آن است، چگونه به

سخن خدای بزرگ «ما شآء الله و لا حول ولا قوّةَ إلّا بالله» روی نمی‏آورد؟! زیرا

من از خدای بزرگ شنیده‏ام که در پی آن می‏فرماید: « ... پس امید است که

 پروردگارم بهتر از بوستان تو به من عطا کند.